Hoog bezoek, woensdag aan de Sint Bonifatiuskerk in Wehe den Hoorn. Bisschop Ronald Cornelissen bracht een werkbezoek aan de Liudgerparochie, en maakte kennis met parochianen. De bisschop liet weten dat het spijtig is dat de Bonifatiuskerk volgend jaar gaat sluiten, maar hij vindt dat de kerk tenminste open moet blijven tot en met de viering van het honderdjarig bestaan. “Je gaat zo’n kerk toch niet op de valreep van het eeuweest sluiten?!”
Dat betekent dat de kerk tot medio 2027 open zou kunnen blijven. Parochianen uit Wehe den Hoorn lieten weten blij te zijn met dit uitstel.
De bisschop nam ook een kijkje in de kerk, en leidde een korte Vesperdienst.
Na afloop nam hij een kijkje in de kerk, en ook bij één van het grootste kunstschatten, een vijfhonderd jaar oud beeld van Maria van Aduard. De bisschop kreeg er uitvoerig informatie over van een van de parochianen. “Kom: we bidden samen nog even een Weesgegroetje voor Maria van Aduard!”, aldus de bisschop na afloop, die er blijk van gaf zich snel thuis te voelen in de Liudgerparochie.
Over Maria Van Aduard
Het beeldje “Maria van Aduard” heeft een belangrijke cultuur-historische waarde, vooral in relatie tot het voormalige klooster van Aduard in de provincie Groningen. Dit klooster, gesticht in de 12e eeuw, was een van de grootste en invloedrijkste kloosters in het noorden van Nederland en speelde een centrale rol in de religieuze, economische en sociale geschiedenis van de regio. Het Mariabeeld is een tastbare herinnering aan de spirituele en culturele betekenis van het kloosterleven in de middeleeuwen.
Het beeld symboliseert de verering van Maria, die in de middeleeuwen een belangrijke plaats innam in de katholieke traditie. Dergelijke beelden werden vaak gebruikt als object van devotie en als middel om geloof en spiritualiteit te versterken. Het feit dat dit beeld bewaard is gebleven, ondanks de Reformatie en de daaropvolgende secularisatie, onderstreept de historische continuïteit en de culturele identiteit van de regio.
Daarnaast heeft het beeld ook artistieke waarde. Het is een voorbeeld van middeleeuwse religieuze kunst, die vaak gekenmerkt wordt door een combinatie van symboliek, vakmanschap en esthetiek. Het beeldje kan inzicht geven in de artistieke stijlen en technieken van die tijd, evenals in de materialen die werden gebruikt.
Ten slotte draagt het beeld bij aan het collectieve geheugen van de regio. Het herinnert aan een tijd waarin kloosters niet alleen religieuze centra waren, maar ook centra van kennis, landbouw en sociale zorg. Het behoud en de bestudering van dit soort objecten helpen om de geschiedenis levend te houden en te begrijpen hoe het verleden de huidige cultuur en identiteit heeft gevormd.
