Sint Willibrorduskerk

De roerige geschiedenis van de kerk van Kloosterburen begint al vóór 1200. Broeder Taco stichtte een klooster: het Oldenklooster. In de eeuwen die volgden groeide dit klooster uit tot een parochie, die in de 16^e eeuw overging tot de Reformatie.

In 1733 werd de eerste Katholieke kerk in Noordwest Groningen gebouwd in wat nu Wehe den Hoorn is. De Katholieken uit Kloosterburen waren in eerste instantie ook aangewezen op deze parochiekerk. Maar de Kloosterbuursters van toen waren echte Kloosterbuursters; ze wilden zelfstandig zijn. Daarom werden er pogingen gedaan om een eigen kerk te bouwen in Kloosterburen. Dat lukte en de eerste kerk werd in 1842 ingewijd. Al spoedig kwam er behoefte aan een grotere kerk. Deze kwam in 1869 gereed.

Begin 20^ste eeuw krijgt het verenigingsleven steeds meer vorm en vestigen zusters zich in het dorp om de zorg voor ouderen op zich te nemen. In de jaren na het Tweede Vaticaans Concilie worden vrijwilligers gemotiveerd om de gemeenschap samen te dragen en aan liturgie en pastoraat deel te nemen. Pastoor Walstra is daar een stuwende kracht achter. Deze motivatie stempelt het Katholieke leven in Kloosterburen tot op de dag van vandaag. In de jaren ’80 komt er een samenwerking op gang met de parochie van Wehe den Hoorn, en later ook met Uithuizen. Parochiestructuren worden herzien en pastorale beroepskrachten worden voor meerdere parochies benoemd. Uiteindelijk resulteert deze ontwikkeling in de oprichting van de H. Liudgerparochie, in 2015, waarin de locatie Kloosterburen een heel eigen positie heeft.