Oog voor elkaar

Het gebied van Noord- Groningen zou er anders uitzien zonder de H. Liudgerparochie; veel mensen vinden het fijn hun geloof te vieren of anderszins actief te zijn. Wat ons bindt is Jezus als degene die ons roept, vormt en zendt. Hij daagt ons uit tot doordachte medemenselijkheid. Maar hoe kunnen we nóg meer een verschil uitmaken in Noord- Groningen? Moge onze parochie ons meer en meer maken tot een vreugdevolle gemeenschap van missionaire leerlingen die oog hebben voor elkaar.  

Onze missionaire blik

Vaak wordt de huidige samenleving ‘participatiemaatschappij’ genoemd. Steeds meer wereldwijd, nationaal en dus ook in Noord-Groningen, staat het consumerende individu centraal. Enerzijds is de nadruk op het individu mooi: persoonlijke ontplooiing, goede opleiding, goed werk, goed inkomen, mooie woning, mobiliteit, financiële marge, veel vrije tijd, mooie vakanties, sport, goed pensioen. Anderzijds is een mens meer dan een individu. Niet iedereen komt mee; niet iedereen komt rond. De keerzijde van participatiemaatschappij is marginalisering, (verborgen) armoede, schulden, schaamte, vereenzaming, transportproblemen.  

De hedendaagse mindset wordt gekenmerkt door individu-gerichtheid (persoonlijke ontplooiing), technologische ontwikkelingen (ICT), medische voortgang (dna, neurologie), politiek-economische verschuivingen (aardbevingen, klimaatvraagstukken, nieuwe grootmachten, woningtekort, vluchtelingen, toekomst voor de agrariërs door het huidige stikstofbeleid). 

Noord-Groningen is een krimpgebied omdat opleidingen en werk persoonsverplaatsing stimuleren.

Dit alles is een uitdaging voor de parochies die in 2015 zijn gefuseerd. De ‘Parochie H. Liudger Noord-Groningen’ wordt uitgedaagd hier een gemeenschap te zijn van missionaire leerlingen, maar de krimp in de regio, door urbanisatie en vergrijzing, speelt zich ook af binnen de parochie. Hoewel er activiteiten voor jongeren zijn (catechese, misdienaars, koortje), zijn de meeste actief betrokken parochianen boven de vijftig, zo niet zestig. Ze participeren via liturgische en diaconale werkgroepen, locatieraden en het parochiebestuur en door het bijwonen van vieringen. Voor de missionaire dimensie is gelovig zelfbewustzijn nodig. Hoe kunnen parochianen meer leerling worden en meer missionair? 

Het Rijk Gods, waar Jezus de belichaming van is, is ‘niet van deze wereld’. Het begint niet met consumerende individuen, maar met liefdevolle medemensen die oog hebben voor de schepping, voor elkaar en vooral voor wie extra aandacht en waardering nodig hebben.[1]

Metafoor van het huis

De metafoor van het ‘Missionair Beleidsplan 2020-2024’ is de ‘huiskerk’.[2] Voordat in de eerste eeuwen speciale kerkgebouwen werden gebouwd voor de groeiende gemeenschappen, ontmoetten de christenen elkaar immers in hun huizen.[3] Een huis is een ruimte van gesprek (Woord), maaltijd (Brood), tederheid (Onderlinge Liefde) en inzet (Missionaire actie). Deze metafoor geeft een missionaire dimensie aan de zes door het Bisdom benoemde aandachtsvelden.

Onze prioriteiten

Hoofdprioriteit

  • Een gemeenschap zijn van missionaire leerlingen in het huidige Noord Groningen

Woord / catechese / leren

  • parochianen zien zichzelf als ontvangers en doorgevers van het geloof 
  • ouders van catechesekinderen denken actief mee over de inhoud van catechese 
  • Bible-sharing: samenkomen rond Bijbelverhalen 

Brood / liturgie / vieren 

  • parochianen beseffen dat geloven niet zonder vieren kan 
  • vooral (de ouders van) wie zich voorbereiden op het ontvangen van een sacrament (doopsel, vormsel, eucharistie, huwelijk) participeren actief in de liturgie 

Onderlinge liefde / gemeenschapsopbouw/ missio ad intra 

  • de parochianen in de werkgroepen beleven hun inzet vanuit de missie van Jezus 

Missionaire actie / diaconie / missio ad extra 

  • de parochiegemeenschap wil maatschappelijk relevant zijn 

Financiën 

  • parochianen betalen hun kerkbijdrage (Aktie Kerkbalans) 

Gebouwen 

  • het Parochiebestuur zet de ‘gebouwengroep’ op en voert het ‘gebouwenplan’ uit 

Ons hele beleidsplan 2020 / 2024

Download hier ons hele beleidsplan.


[1]               ‘Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen. Die hongerigen overlaadt Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege handen.’ (Lucas 1: 52, 53) / Bekende parabels over de waarden van het rijk Gods zijn het verhaal van de naamloze rijke en de arme Lazarus (Lucas 16: 19-31) en de barmhartige Samaritaan (Lukas 10: 25-37). Ook tekenend voor de waarden van het rijk Gods zijn het verhaal over de man die alleen dacht aan bedrijfsuitbreiding (Lucas 12: 13-21), van ‘de rijke jongeling’ (Lucas 18: 22-25) die werd uitgedaagd al zijn bezit te verkopen, het geld aan de armen te geven en dan Jezus te volgen – en ‘het penningske van de arme weduwe (Lukas 21: 1-4).

[2]               Deze metafoor wordt gepropageerd in de ‘Diretrizes Gerais da Ação Evangelizadora da Igreja no Brasil 2019-2023’ (De ‘Algemene richtlijnen van het Evangeliserende Handelen van de Kerk in Brazilië 2019-2023) van de CNBB – Braziliaanse Bisschoppenconferentie. Het model helpt de Kerk te zien als in Jezus gewortelde missie. 

[3]               ‘Dagelijks bezochten ze trouw en eensgezind de tempel, braken het brood in een of ander huis, genoten samen hun voedsel in blijdschap en eenvoud van het hart, loofden God en stonden bij het hele volk in de gunst.’ (Handelingen 2: 46-47) / ‘Toen Petrus dit duidelijk was geworden, begaf hij zich naar het huis van Maria, de moeder van Johannes, ook Marcus genoemd, waar velen in gebed verenigd waren.’ (Handelingen 12: 20) / ‘…aan onze beminde medewerker Filémon, Áppia, onze zuster, Archippus, onze wapenbroeder, en de gemeente die bij u aan huis samenkomt.’ (Filemon 1: 2)